Holter

26 oktober 2014 -  

Vorige week ben ik naar de dokter geweest om me te laten nakijken. Als ik de trap op liep om de was in de machine te stoppen, stond ik minutenlang naar adem te happen en dat was niet het enige. Mijn hart was de kluts kwijt. Het ratelde als een machinegeweer, waarna het plotseling stopte om net voordat ik door mijn knieën ging weer op te starten als mijn oude Nissan met een zo goed als lege accu.
‘Je krijgt een holter mee,’ zei de huisarts. Een holter registreert je hartritme over een langere periode. Zo volgen we hoe je hart reageert op je leefgewoonten zoals slapen, fietsen, traplopen, enzovoort. Ik had nooit van een holter gehoord maar dat heb je als je hart normaal klopt.
Een assistente die duidelijk niet hoefde te worden nagekeken hing een kastje om mijn nek, plakte een viertal electroden op mijn lijf, verbond de draden met het kastje en dat was het. Ik had het zelf kunnen doen. Ze drukte me een formulier in de hand waarop ik mijn verrichtingen nauwkeurig moest bijhouden.
‘We hopen natuurlijk dat de klachten zich de komende dagen zullen voordoen, zodat we een goede analyse kunnen maken,’ zei ze. Misschien kunt u daar wat bij helpen als ze niet spontaan optreden.’
Thuisgekomen stormde ik meteen drie keer de trap op en af, maar deze keer gaf mijn hart geen krimp. In de vier dagen daarna rende ik over modderige bospaden, beulde mijn hometrainer af, dronk liters sterke koffie en deed work-outs van YouTube na, tot het zweet bijna kortsluiting in mijn electroden veroorzaakte.
‘Je zet dit toch niet op dat formulier he?’ zei mijn vrouw, na een seksuele uitputtingsslag waarbij al onze creativiteit nodig was om de holter heel te laten, waarvan desondanks twee elektroden losraakten zodat het apparaat waarschijnlijk een hartstilstand had geregistreerd.
‘Dat moet wel,’ zei ik. ‘Anders worden er foute conclusies  aan de uitkomst verbonden en wordt er een verkeerde diagnose gesteld.’
‘Noteer maar dat je op de sportschool was.’

Gisteren ben ik om de uitslag geweest.
‘Aan je hart mankeert helemaal niets,’ zei de assistente. Dat is ook niet verwonderlijk voor iemand als jij, die er zo’n gezonde leefwijze op na houdt.’ En met een vilein lachje voegde ze er aan toe: ‘Om twaalf uur ’s nachts nog in de sportschool!’
Thuisgekomen rende ik opgelucht de trap op. Maar halverwege was ik al buiten adem en moest gaan zitten. Mijn hart ging als een gek tekeer.
Ik overweeg nu om zelf een holter aan te schaffen.

 

 

2 Reacties op Holter

  1. bert van dorsten schreef:

    Dag Martinus,
    Eline en ik hebben gebulderd van het lachen en de troostende herkenbaarheid. Op je site is echter niet direct duidelijk dat het om een column gaat.
    Bert

  2. han schreef:

    Ha lieve Tinus,
    Lekkere column voor magazine PLUS?
    Vanaf 50 jaar.
    Liefs Han

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*