NEHALENNIA: Bijpraten met Neeltje

24 juli 2015 -  

Nehalennia en Tinus domburgAfgelopen zondag op de in mondriaanstijl gemaakte bank op het duin bij Domburg even bijgepraat met mijn oude vriendin NEHALENNIA. Ze was niet spraakzaam en zag er zorgelijk uit. Begrijpelijk, als je huis een kleine 2000 jaar geleden in zee is verdwenen. ‘Neeltje,’ heb ik gezegd. ‘Met een zuur gezicht over het water staren helpt niet. Bij dingen waar je niets aan kunt veranderen kun je je beter neerleggen.’ Mijn indruk was dat het niet overkwam: ze bleef stug voor zich uitkijken.
Ik had iets voor haar mee moeten nemen, dacht ik later, een votiefsteentje, iets te eten. Maar toen was ik alweer in de auto onderweg naar huis.
Ze had best wat toeschietelijker kunnen zijn, vond ik. Ik heb tenslotte erg mijn best gedaan om haar tot leven te wekken in ‘NEHALENNIA het laatste offer’.
‘Leuk geprobeerd’ was wel het minste wat ik had verwacht. Maar zelfs dat kon er niet af.

En daar reis je dan voor naar Domburg.

(beeld van Guido Metsers)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*