De laatste reis

Deze ongelooflijke geschiedenis is gebaseerd op een van de vele verhalen die ik hoorde tijdens de warme nachten in Burkina Faso, Afrika, als ik in een van de dorpen verbleef. Als je geen tv hebt, en ook geen electriciteit, blijft er als het donker wordt (en dat is in de tropen heel vroeg) maar een ding over: verhalen vertellen.

Dit zijn de laatste regels van ‘de laatste reis’:
‘Toen ik in Nederland terug was en aan mijn vrienden vertelde wat me was overkomen, keken ze me meewarig aan. Sommigen lachten me in mijn gezicht uit. Ik neem ze dat niet kwalijk. Er is hun geleerd te ontkennen wat een mens niet kan begrijpen. In mijn land weet iedereen dat deze dingen gebeuren. Toch, diep in mijn hart, vraag ik me af: zou ik het hebben geloofd als ik het niet zelf had meegemaakt?’

In de bundel: Het geheim van de reiziger. Proza en Poëzie, 2006
(Dit verhaal won de proza publieksprijs van de Gelderse Schrijvers Kring)

 

 

Reacties zijn gesloten.